05 februari

40 jaar op eenzame hoogte

Bron tekst en foto: De Stentor/Tubantia.

Onderstaand een interview met onze 40-jarige jubilaris Gerard Cents, te lezen in De Tubantia en De Stentor.

Gerard Cents (62) spendeerde het grootste deel van zijn leven op vele meters boven de grond. In een kraan.

Als kraanmachinist op eenzame hoogte van de vrijheid genieten. De 62-jarige Gerard Cents uit Luttenberg doet niets liever. Onlangs vierde hij zijn 40-jarig jubileum bij Aannemersbedrijf Hegeman in Nijverdal. “De tijd vliegt voorbij. Toen ik als jongen hier binnen kwam en een 25-jarig jubileum meemaakte dacht ik ‘poeh, wat een eind’.”

Gerard Cents begon als timmerman op 22-jarige leeftijd bij het Nijverdalse aannemersbedrijf. Daarvoor werkte de in Haarle geboren en getogen vakman bij zijn vader in de zaak. Dat was ook een aannemer. “In 1975 heb ik gesolliciteerd bij Hegeman en werd meteen aangenomen”, vertelt Gerard. “Na een tijdje bedacht ik dat kraanmachinist ook wel een mooi beroep is.”

Van Hegeman mocht hij destijds de opleiding volgen in Amerongen. Die duurde in totaal twee jaar. Vier weken praktijk en de rest theorie. “In die vier weken kreeg je zo’n schakelkast voor je hangen en zeiden ze: ‘Daar staat de kraan, red je er maar mee’. Dat ging vroeger zo”, vertelt Cents lachend. “En dan deed je maar wat. Tegenwoordig moet je overal bewijzen voor hebben voordat je iets mag uitvoeren.”

Boterhammen

Het leven als kraanmachinist heeft hem nooit verveeld. Ook al is het een eenzaam beroep hoog in de lucht. Wanneer de kraan zo’n 50 meter hoog is, komt Cents niet eens naar beneden om zijn boterhammen samen met zijn collega’s op te eten. “Ik klim om 7.00 uur ‘s morgens naar boven en kom eind van de middag weer naar beneden. Het enige contact dat ik met de grond heb, is via de portofoon.”

Hij heeft diverse kranen bediend. Van een kleine met een giek van 25 meter tot de grote reuzen met een giek van 60 meter.

Inmiddels kan hij ermee lezen en schrijven. Maar ook genieten van het uitzicht. “Je ziet natuurlijk heel veel. Ik heb de laatste tijd aardig wat foto’s van bovenaf gemaakt. Prachtige plaatjes. Maar ik heb ook midden in onweersbuien gezeten. Die komen soms zo snel op je af dat je geen tijd hebt om naar beneden te gaan. Ik ben een keer blijven zitten en heb in plaats van bang te zijn genoten van het spektakel. Het was fantastisch om de vuurflitsen te zien. Angst helpt je niet bovenin.”

Angsthazen maken sowieso geen kans om kraanmachinist te worden. Hoogtevrees, claustrofobie en angst om scheef te hangen in de kraan, zijn niet echt handig. Concentratie en goed alleen kunnen zijn echter wel. “Daarnaast moest je vroeger best sterk zijn. We draaiden zelf de voetplaten handmatig omlaag en omhoog. Nu gebeurt dat hydraulisch.”

In augustus wordt Gerard 63 jaar. Een mooie leeftijd om het kraanwerk achter zich te laten. Concrete plannen voor de toekomst heeft de vrijgezel niet. “We zien het wel. Eerst maar eens kijken of het allemaal lukt. Tot nu toe heb ik het nog prima naar mijn zin.”